Fundacja Przyjaciele Martynki

Zaufać pacjentowi. Wprowadzenie do Control - Mastery Theory - zapowiedz książki

Centralną koncepcją Control Mastery Theory (CMT) jest to, że istoty ludzkie wykazują silną wrodzoną dyspozycję do rozumienia rzeczywistości i dostosowania się do niej.

Dyspozycja ta funkcjonuje od samego dzieciństwa pod postacią nieświadomych planów, które ukierunkowują zachowanie, myśli i uczucia ku osiągnięciu adaptacyjnych celów. Jeśli środowisko - a zwłaszcza to interpersonalne – funkcjonuje w taki sposób, że zagraża adaptacyjnym impulsom planu, podmiot może rozwinąć przekonanie o sobie i innych, które z wysokim prawdopodobieństwem może być patogenne. Może bowiem zagrażać osiągnięciu adaptacyjnych celów, które nieświadomie uznawane zostają za zbyt niebezpieczne.

Tak cele pacjenta (wrodzone i ukierunkowane na lepsze zrozumienie i lepsze przystosowanie), jak i patogenne przekonania (rozwijające się na bazie traumatycznych, realnych doświadczeń) są uprzywilejowanym obiektem pracy terapeutycznej. W trakcie terapii, w relacji terapeutycznej pacjent będzie wykazywał tendencję do „testowania” patogennych wierzeń w celu przezwyciężenia zagrożeń , które uniemożliwiają pełne osiągniecie adaptacyjnych celów. Zgodnie z CMT, celem terapeutycznym jest wyodrębnienie i przezwyciężenie patogennych wierzeń, tak by ułatwić pełne wdrożenie adaptacyjnego impulsu planu pacjenta, który ukierunkowany jest na polepszenie kontroli i panowania nad stanami umysłowymi w środowisku interpersonalnym. Osiągnięcie takiego celu zachodzi poprzez oddziaływania, które klasyfikuje się jako „korzystne dla planu” (pro-plan), i które umożliwiają przezwyciężenie testu - co jest sygnalizowane przede wszystkim przez zmniejszenie się lęku  – pośredni wskaźnik postrzegania większego bezpieczeństwa interpersonalnego  – a zaraz po tym, poprzez polepszenie się wglądu (insight), wskaźnik „włączenia” zdolności do autorefleksji i większej integracji osobistego poznania. Innymi słowy, oddziaływania korzystne dla planu i ich wpływ na zdolność pacjenta do mentalizacji stanowią wskaźnik dobrej syntonizacji interpodmiotowej, ukierunkowanej na osiągniecie celów terapeutycznych. Przeciwnie oddziaływania “niekorzystne dla plany” (anty-plan), w konsekwencji powodują wzrost poziomu lęku i nagłe obniżenie się zdolności refleksyjnych pacjenta, a w konsekwencji prowadzą do zastoju terapeutycznego i utraty zgodności interpodmiotowej.

Więcej na ten temat zainteresowani znajdą tutaj

O autorze

Francesco Gazzillo, psycholog, psychoterapeuta, wykładowca psychologii dynamicznej i klinicznej na Uniwersytecie „La Sapienza” w Rzymie, członek „Lo spazio Psicoanalitico” w Rzymie i European Federation for Psychoanalytic Psychotherapy in the Public Sector (EFPP), Associazione Italiana di Psicologia (AIP), International Society for Psychotherapy Research (SPR), Sekcji 29 i 39 American Psychological Association oraz Control Mastery Theory Italian Group (CMT-IG). Członek Zarządu Psychoanalytic Research Consortium (PRC; New York) i San Francisco Psychotherapy Research Group (SFPRG). Autor książek Sua maestà Masud Khan (2008), I sabotatori Interni (2012), Sigmund Freud. La costruzione di un sapere (wraz z Francesca Ortu, 2013) oraz La personalità e i suoi disturbi (wraz z Vittorio Lingiardi; 2014). Redaktor naukowy (wraz z Nino Dazzi i Vittorio Lingiardi) La diagnosi in psicologia clinica (2009).

 Publikację książki planujemy w drugiej połowie następnego roku. Autor, Francesco Gazzillo obiecał nam wsparcie i współpracę w zorganizowaniu szkoleń i seminariów na ten temat.