Fundacja Przyjaciele Martynki

interpodmiotowość,

  • Miło nam poinformować, że książka autorstwa: Liotti, Fassone, Monticeli, która we Włoszech ukazała się w lipcu 2017 r., w następnym roku (2019) będzie dostępna po polsku. Książka powstała jako uzupełnienie książki o systemach motywacyjnych w rozmowie klinicznej.

  • Gianni Liotti starał się połączyć badania z psychologii rozwojowej, neuronauki, funkcjonowanie afektywne w projekt rewolucyjnej i nowatorskiej psychoterapii, która integrowała klinikę i badania. Największym jego wkładem był rozwój teorii interpersonalnych systemów motywacyjnych.

  • Seminarium zostanie powtórzone  12, 19 i 24 października br. w godz. od 20.00- do 22.00

    Seminarium 12 października poświęcimy omówieniu tego, jakie zmiany nastąpiły w podejściu psychoanalitycznym po integracji znaczenia doświadczeń relacyjnych z najwcześniejszego dzieciństwa, czyli wiedzy z teorii przywiązania Bowlby'ego. Omówimy wkład Mery Main, Daniela Sterna w rozumienie interpodmiotowości i jej związku z przywiązaniem, a także komunikację interpodmiotową noworodka w trójkącie pierwotnym: matka-ojciec-dziecko wg. Elizabeth Fivaz -Depeursinge.

     

    19 października jako kontynuacja pierwszego seminarium odbędzie się seminarium on line poświęcone wzajemnym wpływom teoria - przywiązania podejście poznawcze. Na tym seminarium mówić będziemy dużo o wewnętrznych modelach operacyjnych. Zaczniemy od tego co sam Bowlby rozumiał przez "wewnętrzny"-"model"-"operacyjny". Omówimy też ich wpływ na postrzeganie, przetważanie informacji oraz nadawanie znaczenia doświadczeniu.  

  • Po książce o traumatycznym rozwoju, proponujemy czytelnikom kolejny polski przekład książki autorstwa/współautorstwa Giovanni Liottiego. Tym razem o systemach motywacyjnych, o istnieniu których każdy psychoterapeuta dobrze, by wiedział.

    Książka stanowi część swoistej "Trylogii terapeutycznej", którą oprucz "Systemów motywacyjnych w rozmowie klinicznej" tworzą: "Teoria i klinika przymierza terapeutycznego" oraz "Ewolucja emocji i systemów motywacyjnych"

  •  Centrum Psychologii Relacyjnej zaprasza na szkolenie:

     

    PSYCHOTRAUMATOLOGIA DZIECI I MŁODZIEŻY

     

    TRAUMA - INTERPODMIOTOWOŚĆ - REZYLIENCJA - te trzy koncepcje będą filarami naszego szkolenia z psychotraumatologii.

    Najbliższe miesiące upłyną nam pod znakiem zmierzenia się z taką problematyką. Jak powiedział - znany już niektórym dr Giovanni Tagliavini - nasz stosunek do relacyjnej traumy jest często dialektyczny i oscyluje pomiędzy dwoma biegunami - oskarżycielskim vs uniewinniającym. Są ci, którzy oskarżają o konsekwencje traumy (zwłaszcza, gdy konsekwencje te trwają lata, albo ujawniają się po latach) samą ofiarę tejże traumy i tacy, którzy tą traumą wszystko chcieliby wytłumaczyć, zrzucając wszystko, co w życiu ofiary się wydarza na traumatyczne wydarzenia - często z dalekiej przeszłości. Jest jeszcze jedna kategoria ludzi, która jakby problem wczesnej relacyjnej traumy omija wielkim łukiem (zaczynając od dziadka Freuda), jest dla nich samych być może zbyt bolesnym podjęcie tematu i niczym dzieci twierdzą, że jak problemu nie widzę, to on nie istnieje (pewnie nawet znajdą uzasadnienie w koncepcjach filozoficznych).

    Fundacja proponuje tym, którzy - metodą greckiego złotego środka - nie mają ochoty pomiędzy biegunami oscylować, szkolenie na temat psychotraumatologii okresu rozwojowego. Mottem tegoż seminarium niech będą słowa ciągle dr Tagliavini wygłoszone na seminarium w Warszawie: "Funkcją umysłu człowieka jest przede wszystkim integracja. Jeśli ta integracja jest z powodu traumy uniemożliwiona (dysocjacja jako dys-integracja czyli brak integracji ) świadomość będzie w nieskończoność próbowała podjąć swoją najważniejszą funkcję - integracji. Zadaniem profesjonalistów jest wspieranie tych prób". Kiedy traumę relacyjną analizuje się przez pryzmat teorii przywiązania jej konsekwencje jawią się zupełnie inaczej niż opisano to w kryteriach DSM, kiedy dodatkowo analizuje się ją w świetle ewolucjonistycznej teorii motywacji Liottiego (integrującej m.in. tak teorię przywiązania, jak i teorię poliwagalną Porgesa) i zrozumie się funkcjonowanie strategii kontrolujących symptomy dysocjacji wyglądają zupełnie tym bardziej inaczej niż w kategoriach DSM. 

  •  

     Wyniki badań A. Schore’a wskazują jednoznacznie, że głównym predyktorem zaburzeń posttraumatycznych w okresie dorastania i dorosłości jest przywiązanie zdezorganizowane/zdezorientowane w pierwszym dzieciństwie. (Schore, 2002). 

    Wielu badaczy oraz psychoterapeutów zajmujących się zaburzeniami posttraumatycznymi zgadza się z tezą, iż poznanie i zrozumienie mechanizmów traumatyzacji logicznie związane jest z doborem rodzaju oddziaływań wspierających i psychoterapii, które można podzielić na dwie ogólne kategorie: top down i bottom up.

    A jak było? Oto fragment zarejestrowanego wystąpienia dr Onofri 

     

     

  • Lista na te seminaria jest już zamknięta!!!

    O czym mówiliśmy na pierwszym seminarium można zobaczyć tutaj

    Po raz pierwszy w Polsce mamy przyjemnośc zaproponować podejście psychoterapeutyczne zaliczane do trzeciej fali podejścia poznawczo-behawioralnego - podejście poznawczo-ewolucjonistyczne opracowane przez Giovanni Liottiego, który zintegrował podejście poznawcze z teorią przywiązania, teorią ewolucji, biologią ewolucjonistyczną, antropologią ewolucjonistyczną i neuronauką.    

    System motywacyjny przywiązania jest z pewnością jednym z najbardziej znanych. Czytelnicy książki o traumatycznym rozwoju wiedzą już, iż systemów motywacyjnych z poziomu limbicznego (na którym umieszcza autor interpersonalne systemy motywacyjne) Liotti wymienia co najmniej pięć: przywiązania, opieki, seksualny (związany z tworzeniem się pary), rangi i parytetowej współpracy. Aktywności każdego z tych systemów odpowiada charakterystyczna sekwencja następujących po sobie emocji związana z zagrożeniem osiągnięcia celu lub też z jego osiągnięciem.