Fundacja Przyjaciele Martynki

  • Hanna Michalska

Ciało, które się uczy - seminarium z Eleną Simonetta

Mamy nadzieję, że wkrótce podamy aktualne terminy nowych seminariów online

"Ciało, które się uczy" - zapożyczyliśmy od tytułu książki Eleny Simonetta, psychologa, psychoterapeuty, psychotraumatologa, psychologa rehabilitacji psychiatrycznej, europejskiej konsultantki EMDR, terapeuty sensomotorycznego.

Począwszy od analizy wieloczynnikowej trudności w uczeniu się, ukazuje w niej jak aspekty poznawcze tych trudności powinny zostać określane i opisywane za pomocą terminu, który lepiej go wyraża: dysgnozja.

Ścisły związek dysgnozji z traumatycznymi konsekwencjami stylów przywiązania lękowego i zdezorganizowanego prowadzi badaczy do ujmowania dysgnozji często jako prawdziwej trudności w uczeniu się, i jako jednej ze strategii kontrolujących, które ze swej strony są sposobami przystosowania się do traum przywiązaniowych.

Czytaj więcej

  • Hanna Michalska

Trauma i dysocjacja w świetle teorii przywiązania, wskaźniki, diagnoza, terapia

 

 

 

UWAGA

Po dłuższej przerwie miło nam poinformować o tym, że wznawiamy cykl seminariów na ten temat. Seminaria wzbogacamy o to, co nowego do tej dziedziny wniosła teoria Porgesa

Seminaria będą o tym, co dzisiaj uznaje się za traumę chroniczną, albo złożoną i nowych podejściach terapeutycznych do jej terapii.

O nowych datach seminariów on line, które planujemy na jesień br. poinformujemy wkrótce, przedstawimy też nowych prowadzących. 

 

 

Odbędą się on line i poświęcone będą zdefiniowaniu tego, jakie sytuacje mogą być potencjalnie traumatyczne, kiedy uruchamiają one mechanizmy traumatyzacji oraz przedstawienie tych mechanizmów. Mówić będziemy o tym, co nowego w zrozumienie traumy i dysocjacji oraz samego przywiązania wnosi teoria poliwagalna Porgesa. Mówić będziemy o symptomach wczesnej traumy relacyjnej (i dlaczego system motywacyjny przywiązania jest tak ważny) w kryteriach diagnostycznych DSM5, wskaźnikach traumatyzacji; dysocjacji i jej formach, terapii skoncentrowanej na ciele i opartej na mentalizacji. 

Czytaj więcej

  • Hanna Michalska

Wewnętrzne modele operacyjne - co ich zrozumienie wnosi do psychoterapii

W dniu 18 września, w godzinach od 20.00 do 22.00, zapraszamy na seminarium.

O czym będziemy na nim mówić? Oczywiście o ciągłości i możliwościach ich modyfikacji. No właśnie, jeśli ktoś chce się dowiedzieć, czy mogą podlegać modyfikacji, czy też nie... a jeśli tak, to jakie są tego konsekwencje dla podmiotu? A także jak do tego mają się emocjonalne doświadczenia korekcyjne, o których mówił Franz Alexander?

Spróbujemy nie tylko przedstawić model Liottiego i Guidano nabywania wiedzy o sobie, lecz również wzbogacić go o model trójkąta „ja-emocje-inny".

Jako przybliżenie zacytujemy fragment z książki o interpersonalnym wymiarze świadomości (swoją drogą Liotti wysunął hipotezę, iż relacje i świadomość, to dwie strony tego samego medalu):

„W ana­lo­giczny spo­sób do tego, w jaki two­rzy się pro­gram badań nauko­wych, na pozio­mie indy­wi­du­al­nym jed­nostki, pewne fun­da­men­talne repre­zen­ta­cje rze­czy­wi­sto­ści sta­no­wią fun­da­ment — na początku życia — suk­ce­syw­nego roz­woju poznaw­czego (Guidano, Liotti, 1983, 1985; Guidano, 1991; Liotti, 1986). Wew­nętrzne modele ope­ra­cyjne przy­wią­za­nia, które for­mują się w pierw­szych dwóch latach życia, sta­no­wią oczy­wi­ście naj­lep­sze pro­po­zy­cje do two­rze­nia się „meta­fi­zycz­nego jądra” tego meta­fo­rycz­nego „pro­gramu badaw­czego”, który sta­nowi poznaw­czy roz­wój czło­wieka. Repre­zen­ta­cje „ja-z-innym”, które nabie­rają formy w pierw­szych rela­cjach przy­wią­za­nio­wych nie pod­le­gają zaprze­cze­niu, podob­nie, jak nie pod­le­gają zaprze­cze­niu zało­że­nia »meta­fi­zycz­nego jądra« pro­gramu badaw­czego przez suk­ce­sywne »ek­spe­ry­menty rela­cyj­ne« pro­po­no­wane przez życie. Jeśli takie zaprze­cze­nie nastąpi i zmieni się przy­wią­za­niowa repre­zen­ta­cja „ja-z-innym”, zaist­nieje powód, dla któ­rego dana osoba nie będzie dalej taka sama: nabę­dzie nową toż­sa­mość”.

 

Koszt seminarium to 150 zł. W cenę wliczone są e-materiały szkoleniowe i e-zaświadczenie o uczestnictwie. 

  • Hanna Michalska

trauma przywiązaniowa w świetle ewolucjonistycznej teorii motywacji Liottiego - webinar

SEMINARIUM ZOSTANIE POWTÓRZONE 31 LIPCA W GODZ. OD 20.00 DO 22.00 

link do formularza rejestracyjnego tutaj

Ewolucjonistyczna teoria motywacji integrując i przekraczając teorię przywiązania Bowlbiego stanowi bardzo dobrą bazę teoretyczną do wyjaśnienia czym jest trauma psychiczna, jakie są rodzaje sytuacji potencjalnie traumatycznych i kiedy zmienia się ona w sytuację traumatyczną. Kiedy mówimy o agresji zrytualizowanej, charakterystycznej dla interakcji interpersonalnych kierowanych przez agonistyczny system rangi, a kiedy o agresji destrukcyjnej, tej wynikającej z aktywacji systemu obrony oraz tej wynikającej z aktywacji systemu polowania. Co to jest mechanizm określany w skrócie jako VIM (Violence Inhibition Mechanism) i dlaczego u niektórych przestaje on działać.

O ile teoria przywiązania tłumaczy reakcję na traumę osób o różnych wzorcach przywiązania oraz proszenie o ukojenie po traumatycznym wydarzeniu, teoria Liottiego wyjaśnia dlaczego objawy po-traumatyczne ujawniają się czasami wiele lat po traumatycznym wydarzeniu, czyli jaką rolę w reakcji na traumę mają strategie kontrolujące występujące po wczesnodziecięcym przywiązaniu zdezorganizowanym.

 

Seminarium odbędzie się 25 marca 2020 r. w godzinach od 20.00 do 22.00

Czytaj więcej

  • Hanna Michalska

TRAUMA - INTERPODMIOTOWOŚĆ - REZYLIENCJA - szkolenie

 Centrum Psychologii Relacyjnej zaprasza na szkolenie:

 

PSYCHOTRAUMATOLOGIA DZIECI I MŁODZIEŻY

 

TRAUMA - INTERPODMIOTOWOŚĆ - REZYLIENCJA - te trzy koncepcje będą filarami naszego szkolenia z psychotraumatologii.

Najbliższe miesiące upłyną nam pod znakiem zmierzenia się z taką problematyką. Jak powiedział - znany już niektórym dr Giovanni Tagliavini - nasz stosunek do relacyjnej traumy jest często dialektyczny i oscyluje pomiędzy dwoma biegunami - oskarżycielskim vs uniewinniającym. Są ci, którzy oskarżają o konsekwencje traumy (zwłaszcza, gdy konsekwencje te trwają lata, albo ujawniają się po latach) samą ofiarę tejże traumy i tacy, którzy tą traumą wszystko chcieliby wytłumaczyć, zrzucając wszystko, co w życiu ofiary się wydarza na traumatyczne wydarzenia - często z dalekiej przeszłości. Jest jeszcze jedna kategoria ludzi, która jakby problem wczesnej relacyjnej traumy omija wielkim łukiem (zaczynając od dziadka Freuda), jest dla nich samych być może zbyt bolesnym podjęcie tematu i niczym dzieci twierdzą, że jak problemu nie widzę, to on nie istnieje (pewnie nawet znajdą uzasadnienie w koncepcjach filozoficznych).

Fundacja proponuje tym, którzy - metodą greckiego złotego środka - nie mają ochoty pomiędzy biegunami oscylować, szkolenie na temat psychotraumatologii okresu rozwojowego. Mottem tegoż seminarium niech będą słowa ciągle dr Tagliavini wygłoszone na seminarium w Warszawie: "Funkcją umysłu człowieka jest przede wszystkim integracja. Jeśli ta integracja jest z powodu traumy uniemożliwiona (dysocjacja jako dys-integracja czyli brak integracji ) świadomość będzie w nieskończoność próbowała podjąć swoją najważniejszą funkcję - integracji. Zadaniem profesjonalistów jest wspieranie tych prób". Kiedy traumę relacyjną analizuje się przez pryzmat teorii przywiązania jej konsekwencje jawią się zupełnie inaczej niż opisano to w kryteriach DSM, kiedy dodatkowo analizuje się ją w świetle ewolucjonistycznej teorii motywacji Liottiego (integrującej m.in. tak teorię przywiązania, jak i teorię poliwagalną Porgesa) i zrozumie się funkcjonowanie strategii kontrolujących symptomy dysocjacji wyglądają zupełnie tym bardziej inaczej niż w kategoriach DSM. 

Czytaj więcej