Fundacja Przyjaciele Martynki

  • Hanna Michalska

Trauma -interpodmiotowość - rezyliencja - międzynarodowa konferencja

Zasługą teorii przywiązania Bowlbiego jest stworzenie mostu pomiędzy tym, co wewnątrzypsychiczne a tym, co stanowi relacyjną rzeczywistość podmiotu, co też otwiera możliwość dialogu pomiędzy różnymi szkołami psychoterapii.

Podejście poznawczo-ewolucjonistyczne opierające się na ewolucjonistycznej teorii motywacji (integrującej również teorię przywiązania) stanowi bazę do analizy relacyjnej rzeczywistości podmiotu i procesów wewnątrzpsychicznych tak typu bottom up, jak i top down.

Czytaj więcej

  • Hanna Michalska

syntonia w rozwoju i w psychoterapii - seminarium online

UWAGA! Na ten cykl 3 seminariów online zostały ostatnie miejsca. 

Aktualna cena całości to 350 zł.

Zgłoszenia przyjmujemy do 18 lutego 2020 r.

 

„Milcząca rewolucja” – termin wprowadzony przez Arnolda Coopera (2004) – dobrze opisuje znaczenie przejścia od psychologii monopersonalnej do psychologii bipersonalnej.

W latach czterdziestych i pięćdziesiątych XX wieku nastąpił powrót do podejścia bipersonalnego (z którego jak wiadomo wycofał się Freud zaprzeczając znaczeniu realnych relacji w powstawaniu zaburzeń określanych wówczas jako histeria): psychologia relacji z obiektem (m.in. Winnicott, Fairairn, Guntrip). W Stanach Zjednoczonych zaś interpersonalna szkoła Sullivana, a także Edgara Levinsona. Ich uczniowie: Stephen Mitchell, Jay Greenberg, Levis Aron, Irvin Hoffman, Philip Bromerg, Donnel Stern, Darlen Ehrenberg, Jessica Benjamin i in. jeszcze większy nacisk kładli na podejście bipersonalne – ewolucja, która znana jest jako „szkoła relacyjna”.

W odmienny sposób Heinz Kohut i jego następcy podkreślali rolę realnego wpływu psychoanalityka na pacjenta, niezależnie od znaczenia interpersonalnego.

Inni, jak Thomas Ogden, Patrick Casement, James McLaughlin, Owen Renik ukazywali bipersonalną naturę terapii.

Innym aspektem tego ruchu jest kładzenie nacisku na „tu i teraz” tego, co dzieje się w gabinecie terapeutycznym.

Badania z psychologii rozwojowej określane mianem nurtu "Infante research" nie tylko zrewolucjonizowały wiedzę z psychologii rozwojowej, zwłaszcza w odniesieniu do najwcześniejszych kompetencji relacyjnych noworodka, miały też ogromne znaczenie w konceptualizacji relacji terapeuta-pacjent opracowanej przez BCPSG. Obserwacje Johna Bowlbiego podkreślały znaczenie tego, co rzeczywiście dzieje się w relacji pomiędzy rodzicami a dziećmi. Prace badawcze przedstawicieli nurtu infante research (badaczy wywodzących się z nurtu psychoanalizy jak Louis Sander, Gerald Stechler, Daniel Stern, Karlen Lyons-Ruth, Beatrice Beebe, T. Berry Brazelton, Robert Emde, Edward Tronick) oraz wkład Teorii Systemów Dynamicznych (TSD) (Ester Thelen i Linda Smith) wniosły ogromny wkład w rozumienie pary terapeuta – pacjent jako systemu dynamicznego, który podlega zmianom zgodnie z zasadami TSD.

W interaktywnej wymianie między pacjentem a terapeutą - zgodnie z wynikami badań tej grupy - znaczenie mają: interpodmiotowość, aspekty niejawne komunikacji oraz znaczenie intencji jako pierwotnego organizatora wymiany interaktywnej, niejawna wiedza relacyjna, wzajemna regulacja, syntonizacja itd.

Na seminarium postaramy się zaś przybliżyć problematykę znaczenia syntonizacji tak w relacji rodzic – dziecko, jak i terapeuta – pacjent, a dodatkowo syntonizację interpersonalnych systemów motywacyjnych (zwanych też przez Liottiego systemami neurobilogicznymi) w interakcji pomiędzy dwoma podmiotami. 

Czytaj więcej

  • Hanna Michalska

Trauma i dysocjacja w świetle teorii przywiązania, wskaźniki, diagnoza, terapia

 

 

 

UWAGA

Po dłuższej przerwie miło nam poinformować o tym, że wznawiamy cykl seminariów na ten temat. Seminaria wzbogacamy o to, co nowego do tej dziedziny wniosła teoria Porgesa

Seminaria będą o tym, co dzisiaj uznaje się za traumę chroniczną, albo złożoną i nowych podejściach terapeutycznych do jej terapii.

O nowych datach seminariów on line, które planujemy na jesień br. poinformujemy wkrótce, przedstawimy też nowych prowadzących. 

 

 

Odbędą się on line i poświęcone będą zdefiniowaniu tego, jakie sytuacje mogą być potencjalnie traumatyczne, kiedy uruchamiają one mechanizmy traumatyzacji oraz przedstawienie tych mechanizmów. Mówić będziemy o tym, co nowego w zrozumienie traumy i dysocjacji oraz samego przywiązania wnosi teoria poliwagalna Porgesa. Mówić będziemy o symptomach wczesnej traumy relacyjnej (i dlaczego system motywacyjny przywiązania jest tak ważny) w kryteriach diagnostycznych DSM5, wskaźnikach traumatyzacji; dysocjacji i jej formach, terapii skoncentrowanej na ciele i opartej na mentalizacji. 

Czytaj więcej

  • Hanna Michalska

Psychosomatyka PNEI a teoria systemów motywacyjnych Liottiego

UWAGA TERMIN SEMINARIUM ZOSTAŁ PRZESUNIĘTY NA 28 lutego 2020 R. 

Link do formularza rejestracyjnego tutaj

 

Dnia 23 października w godzinach 20.00 - 22.00  zapraszamy na seminarium online, które będzie poświęcone temu co ewolucjonistyczna teoria motywacji może wnieść do psychosomatyki według nowego paradygmatu PNEI (psycho-neuro-endokryno-immunologii) - bo człowiek jest JEDNOŚCIĄ i podział na psyche i soma dla niektórych już odszedł do przeszłości.

Czytaj więcej

  • Hanna Michalska

Wewnętrzne modele operacyjne, emocje a psychoterapia - seminarium

Seminarium zostanie powtórzone 6 lutego 2020 r

W dniu 29 listopada, w godzinach od 20.00 do 22.00 zapraszamy na seminarium on line, które poświęcone będzie ujawnianiu się wewnętrznych modeli operacyjnych przywiązania w psychoterapii i znaczeniu budowania relacji terapeutycznej w oparciu o system motywacyjny parytetowej współpracy.

Seminarium jest wprowadzające w tematyke strategii kontrolujących przywiązania i ich możliwości ujawniania się w trakcie sesji terapeutycznej.

Czytaj więcej

  • Hanna Michalska

TRAUMA - INTERPODMIOTOWOŚĆ - REZYLIENCJA - szkolenie

 Centrum Psychologii Relacyjnej zaprasza na szkolenie:

 

PSYCHOTRAUMATOLOGIA DZIECI I MŁODZIEŻY

 

TRAUMA - INTERPODMIOTOWOŚĆ - REZYLIENCJA - te trzy koncepcje będą filarami naszego szkolenia z psychotraumatologii.

Najbliższe miesiące upłyną nam pod znakiem zmierzenia się z taką problematyką. Jak powiedział - znany już niektórym dr Giovanni Tagliavini - nasz stosunek do relacyjnej traumy jest często dialektyczny i oscyluje pomiędzy dwoma biegunami - oskarżycielskim vs uniewinniającym. Są ci, którzy oskarżają o konsekwencje traumy (zwłaszcza, gdy konsekwencje te trwają lata, albo ujawniają się po latach) samą ofiarę tejże traumy i tacy, którzy tą traumą wszystko chcieliby wytłumaczyć, zrzucając wszystko, co w życiu ofiary się wydarza na traumatyczne wydarzenia - często z dalekiej przeszłości. Jest jeszcze jedna kategoria ludzi, która jakby problem wczesnej relacyjnej traumy omija wielkim łukiem (zaczynając od dziadka Freuda), jest dla nich samych być może zbyt bolesnym podjęcie tematu i niczym dzieci twierdzą, że jak problemu nie widzę, to on nie istnieje (pewnie nawet znajdą uzasadnienie w koncepcjach filozoficznych).

Fundacja proponuje tym, którzy - metodą greckiego złotego środka - nie mają ochoty pomiędzy biegunami oscylować, szkolenie na temat psychotraumatologii okresu rozwojowego. Mottem tegoż seminarium niech będą słowa ciągle dr Tagliavini wygłoszone na seminarium w Warszawie: "Funkcją umysłu człowieka jest przede wszystkim integracja. Jeśli ta integracja jest z powodu traumy uniemożliwiona (dysocjacja jako dys-integracja czyli brak integracji ) świadomość będzie w nieskończoność próbowała podjąć swoją najważniejszą funkcję - integracji. Zadaniem profesjonalistów jest wspieranie tych prób". Kiedy traumę relacyjną analizuje się przez pryzmat teorii przywiązania jej konsekwencje jawią się zupełnie inaczej niż opisano to w kryteriach DSM, kiedy dodatkowo analizuje się ją w świetle ewolucjonistycznej teorii motywacji Liottiego (integrującej m.in. tak teorię przywiązania, jak i teorię poliwagalną Porgesa) i zrozumie się funkcjonowanie strategii kontrolujących symptomy dysocjacji wyglądają zupełnie tym bardziej inaczej niż w kategoriach DSM. 

Czytaj więcej